Sana sölemiştim bu bir ilüzyon diye... Benim yarattığım bir ilüzyon, ben böyle görmeni istediğim için, sen şu anda bunu görüyosun. İsteseydim sana farklı birşey, hatta zıttını da gösterebilirdim. Ama bana, buna ihtiyacın olduğu söylendi ve sana bunu verdim. Evet ben bir ilüzyonistim. Gösterilerimi sahnede yaparım. Ama çok daha büyük bir sahnede, ve benim sahnemde dekor, yardımcılar ve gösterimin gönüllüleri devamlı değişir. Benim sahnem hayattır. Hergün ihtiyacı olanlar için ilüzyonlar yaratırım.
İlgiye mi ihtiyacın var, sana ilgi ihtiyacını gidermen için gerekli ilüzyonu yaratırım ve mutlu olursun. Sevgiye mi, ya da daha basit bir omuza mı ağlayacak, bir dosta mı konuşacak ya da sevişecek bir erkeğe, işte o anda sana ihtiyacın olan sahneyi yaratırım. Ama dedim ya bu bir ilüzyon... Ben bir sahne sanatçısıyım ve rolümü devamlı sürdüremem, çünkü birçok farklı sahnede birçok farklı rolüm var ve evet izin verirsen benim de bir hayatım var. Sana, senin için, perde kapanana kadar sürdürürüm ilüzyonu, ama perde kapandığında, tüm yorgunluk üstüme çöker ve o anda parmaklarımı şıklatırım ilüzyondan çıkman için... Bazen bu acıtır evet, ama bilirsen ki eğer bir ilüzyondur bu, çok etkilemez seni... İlüzyon bir tür rüya gidibidir, sana olmayanı oluyormuş gibi gösterir. Uyandığında tatlı bir gülümseme yaratır yüzünde... İşte benim gerçek görevim bu... Sana anlık ya da bir sürelik ihtiyacın olan serapları yaratmak. Ama dedim ya bu uzun sürmez, süremez. Ben bu gösteriyi çok uzun sürdüremem senin için... Çünkü ilüzyonlarıma ihtiyacı olan o kadar çok kişi var ki bu dünyada...
Ve genelde ilüzyonlarım sonrası hep ararsınız bu durumları, o yüzden uzun sürdürmem, alışma diye, sana sadece böyle birşeyin olabileceğini göstermek isterim. Çünkü sana geldiğimde inancın bitmişti, hatırla... Ve benim ilüzyonlarım sana hatırlattı, böyle birşeyin hala varolabildiğini... Ama ilüzyondu yine de, sakın unutma...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder